Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Poem of the day

Μην κλαις  στον τάφο μου μπροστά.
Δεν είμαι εκεί, ούτε του ύπνου με σκεπάζουν τα φτερά.
Είμαι οι χιλιάδες άνεμοι που φυσούν
και του χιονιού οι νιφάδες που αστραποβολούν.
Είμαι ο ήλιος που ωριμάζει τους καρπούς,
είμαι η ήρεμη βροχή στους φθινοπωρινούς αγρούς.

Όταν ξυπνάς στην πρωινή τη σιγαλιά,
είμαι το πέταγμα που κάνουν τα πουλιά
όταν χορεύουν κυκλικά και τα κοιτά ο ουρανός.
Είμαι της νύχτας το άστρινο το φως.
Γι'αυτό μη κλαις στο τάφο μου εμπρός.
Δεν είμαι εκεί, ούτε είμαι νεκρός.

Until next time...
XXX

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου