Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

R.I.P. PATTI


Είναι πολύ χάλια μέρα η σημερινή. Δεν ξέρω πως να αρχίσω. Δεν την περίμενα αυτή τη μέρα και μου ήρθε ξαφνικό. Η αλήθεια είναι πως είχα στο μυαλό μου να γράψω ένα άρθρο για αυτήν, όμως δεν περίμενα να γίνει αυτό. Το κουνέλι μου πέθανε. Πέθανε. Έλειπα από το σπίτι τρεις μέρες και σήμερα που γύρισα, την βρήκα άρρωστη. Και πριν καν το καταλάβω, είχε πεθάνει. Πριν 5,5 χρόνια, ήταν το δώρο γενεθλίων μου, από μια φίλη μου. Ήταν τέλεια. Ήθελα πάρα πολύ ένα κουνέλι τότε. Όταν την είδα, ήταν τόσο όμορφη. Όπως ακριβώς την ήθελα. Άσπρη. Φοβόμουν να την πιάσω, να την χαϊδεύψω. Την ονόμασα Patti. Τις πρώτες μέρες ήμουν όλη μέρα από πάνω της. Την καθάριζα συνέχεια και την έπαιζα. Έτρεμα μη πάθει κάτι, πως θα το αντιμετωπίσω. Με τον καιρό άρχισε να ασχολείται περισσότερο μαζί της ο μπαμπάς μου. Αφού έχει τεράστια αγάπη για τα ζώα, έγινε η φίλη του. Στα μισά, ο κτηνίατρος μας αποκάλυψε ότι δεν είναι θηλυκό, αλλά αρσενικό. Εγώ όμως συνέχισα να την φωνάζω Patti. Δεν άλλαξε κάτι για μένα. Πέρασαν πολλά χρόνια μαζί της. Σχεδόν 6. Κάθε φορά που την έβλεπα στο όνειρό μου, νόμιζα πως κάτι θα της συμβεί, αφού τα χρόνια περνούσαν και μεγάλωνε. Ήταν πανέξυπνη. Ήξερε πάντα να μας δείχνει πότε πεινάει, πότε διψάει. Το πιο όμορφο κουνέλι. Πάντα έλεγα μακάρι να μην είμαι μπροστά όταν πάθει κάτι. Όμως ήμουν. Δίπλα ακριβώς. Την χάιδευα, της μιλούσα, έκλαιγα και αυτή άφησε την τελευταία της αναπνοή. Απίστευτο συναίσθημα. Δε περίμενα να με αγγίξει τόσο. Όλες μου οι αναμνήσεις μαζί της, έρχονταν στο μυαλό μου η μία μετά την άλλη. 5,5 χρόνια ήταν στη ζωή μου. Έγινε κομμάτι της. Τώρα δε ξέρω πως θα είναι να έρχομαι σπίτι και να μην είναι το κλουβί της στη σκάλα. Μακάρι να είναι καλύτερα για εκείνη εκεί που πήγε τώρα. Εγώ ένα κατικοίδειο είχα στη ζωή μου και δε θα υπάρξει άλλο. Η Patti. Καλό ταξίδι. 

*****


It is very sad day today. I do not know how to start. I never expected this day to come and I'm surprised. My bunny died. She died. I've been away from home for three days and today I returned, to found her sick. And before I know it, she had died. 5.5 years ago, it was my birthday gift from a friend of mine. It was perfect. I wanted very a bunny very much. When I saw her, she was so beautiful. Just like I wanted it. White. I was afraid to hold her, to coddle her. I named her Patti. The first few days I was all day around her. I was cleaning her and I playing with her. I was afraid something might happen to her. As time began to pass  my dad started to take care of her. He really loves animals, so she became his girlfriend. Halfway through, the vet revealed to us that she wasn't a female, but male. But I continued to call her Patti. It did not change anything for me. I spent many years with her. Almost 6. Each time I saw her in my dream, I thought something would happen, after the years passed and she was getting older. She was brilliant. She always knew how to show us when she was hungry, and thirsty. The most beautiful bunny. I've always saying I didn't want to be in front when something happens. But I was. Very close to her. I was touching her, talking to her, crying and she left her last breath. Unbelievable feeling. I didn't thought it would hurt me so much. All my memories with her, came to my mind one after another. For 5.5 years she was in my life. She became part of it. Now I do not know how it will be to come home and not see her cage at the stairs. I wish to be better for her there ,where she is now. I had only one pet in my life and there will not be another one. Patti. Love you always. 




Until next time...
XXX

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου